Algemeen

Impotentie betekent dat de man geen of geen voldoende sterke erectie krijgt of kan aanhouden om te penetreren bij de vrouw. De ejaculatie is niet noodzakelijk verstoord. Naar schatting heeft ongeveer de helft van de mannen af en toe wel eens te maken met een erectiestoornis. Bij ongeveer 1 man op 10 komen erectiestoornissen frequent of chronisch voor.
Impotentie is totaal verschillend van onvruchtbaarheid. Een impotente man kan vruchtbaar zijn en kan ook kinderen krijgen. 
  
De penis bevat drie cilinders van sponsachtig weefsel die over de hele lengte van het lid lopen. Deze cilinders bevatten ontelbare spiercellen en bloedvaatjes die tijdens een erectie vollopen met bloed. Hoe meer bloed de cilinders bevatten, hoe groter en steviger de erectie. Een penis in volle erectie bevat acht maal meer bloed dan een slap lid.
De penis bevat naast bloedvaatjes en spiercellen ook kleine zenuwuitlopers die geprikkeld worden bij seksuele stimulatie waardoor de bloedvaatjes zich openen en de spiercellen ontspannen.
Wanneer één van deze schakels (bloedvaatjes, zenuwuiteinden, spiercellen) defect raakt, loopt het erectiemechanisme mank.
Naast deze fysiologische factoren die nodig zijn voor een erectie zijn, spelen ook andere factoren

• seksuele opwinding
• een adequaat testosterongehalte (het mannelijk hormoon)
• een normaal functionerende hypofyse (het hersenaanhangsel waar ondermeer testosteron wordt afgescheiden)
  
  

Wat is de oorzaak?

Terwijl men er vroeger van uitging dat 8 erectiestoornissen op 10 een psychologische oorzaak hadden, gaat men er vandaag van uit dat in 8 op 10 gevallen een fysiologisch of lichamelijk defect aan de basis ligt.
De meest voorkomende oorzaken zijn:

• het gebruik van bepaalde geneesmiddelen (producten tegen hoge bloeddruk, anti-depressiva, enz.) en druggebruik
• roken
• leveraandoening (meestal tengevolge van alcoholmisbruik)
• bloedvaatproblemen (bv. ten gevolge van slagaderverkalking, diabetes)
• neurologische problemen (ten gevolge van bv. een rugletsel, een ziekte zoals multiple sclerose, enz)
• urologische problemen (ten gevolge van bv. een prostaatoperatie, bestraling)
• psychologische problemen (depressie, vermoeidheid, stress, angst voor een hartaanval)
  
  

Diagnose 

Als lichamelijk onderzoek plaatsvindt wordt er gekeken of de voorhuid te nauw is en bij een kromstand van de penis of er een verdikking op één van de zwellichamen te voelen is. Als de zaadballen heel erg klein zijn zou dit een te laag testosterongehalte in het bloed kunnen betekenen.

Om een indruk te krijgen over de bloedvoorziening kan de arts voelen naar het kloppen van de bloedvaten in de lies of de knie; wanneer deze niet goed te voelen zijn is de kans groot dat ook de bloedvaten in het bekken niet goed functioneren. Verder kunnen zenuwbanen onderzocht worden (onderzoek van bepaalde reflexen).

Er is nog meer onderzoek mogelijk maar dat zal in de praktijk slechts zelden plaatsvinden, aangezien dat geen directe invloed heeft op de behandeling, bijvoorbeeld doppler-onderzoek van de penisvaten zelf.

Behandeling

Eens de diagnose gesteld, staan vier mogelijke behandelingsmethoden ter beschikking:

1. psychotherapie
2. geneesmiddelen die het erectiemechanisme beïnvloeden,
3. mechanische hulpmiddelen die een erectie opwekken,
4. chirurgie.

1. Alvorens met geneesmiddelen te beginnen is het verstandig eerst uitvoerig met de uroloog en uw partner over uw problemen te praten. De uroloog ziet nou eenmaal meer patienten met dergelijke problemen, zodat hij uw problemen in de juiste proporties kan zien. Dit kan u helpen hier mee om te gaan. In bepaalde gevallen zal de uroloog u aanraden advies in te winnen bij een arts of psycholoog, die gespecialiseerd is in de sexuologie. In een aantal gevallen zal helemaal geen geneesmiddel nodig zijn.

2. Geneesmiddelen
• Er bestaan producten die in de penis worden ingespoten of via de urinebuis worden ingebracht. Ze zorgen ervoor dat de spieren in de penis ontspannen waardoor de bloedstroom op gang wordt gebracht.
Deze methodes zijn alle vrij doeltreffend, maar hebben één belangrijk nadeel: het gebruik ervan schrikt af.
• Er bestaan producten die via een pleister op de penis worden aangebracht en testosteron vrijgeven. Deze producten mogen enkel worden gebruikt bij een testosterontekort, anders kunnen ze de problemen nog verergeren.
• Sinds enkele jaren bestaan ook geneesmiddelen die via de mond kunnen worden ingenomen. Bekendst is Viagra® dat effectief zou zijn bij 70% van de mannen met erectiestoornissen. De indicatie moet wel goed gesteld worden, want mannen met hartklachten of verregaande aderverkalking komen niet in aanmerking. Voor hartpatiënten die met nitraten behandeld worden, is het middel zelfs gevaarlijk.
Begin voorjaar 2003 zijn er twee nieuwe behandelingsmogelijkheden bijgekomen, te weten de medicijnen Levitra en Cialis. 

3. Via een operatie wordt een semi-rigide, opblaasbare prothese in de penis ingeplant en een klein pompje in de balzak. De prothese moet manueel worden opgepompt. Door op dit pompje te drukken, blaast de prothese op en bekomt men een erectie.
Een andere mogelijkheid is het gebruit van een vacuümpomp. Hierbij wordt de penis in een cilinder geplaatst die verbonden is met een vacuümpompje. Door het pompje wordt de lucht weggezogen uit de cilinder waardoor bloed in de penis wordt geperst. Van zodra de penis stevige genoeg is, moet men een rubberen ring rond de basis van de penis leggen om de erectie te behouden. De ring mag maximum 30 minuten ter plaatse blijven.

4. Chirurgie blijft voorbehouden voor zeldzame gevallen met specifieke aandoeningen van het urogenitaal apparaat (bv. geblokkeerde bloedvaten).

Onze Klinieken

Andros Nieuwsbrief

Wilt u snel en discreet testen of u wellicht last heeft van erectieproblemen? Doe dan de ANDROS Erectietest.

Klik hier