Algemeen

Prostatitis is een ontsteking van de prostaat. De ontsteking kan acuut of chronisch zijn. Soms ligt een bacterie aan de basis, maar meestal is er geen duidelijk aanwijsbare oorzaak. De symptomen hangen af van de aard van de ontsteking. Sommige mannen ondervinden nauwelijks of geen klachten, terwijl ze bij anderen hevig en plots opsteken. Tot de mogelijke klachten behoren ondermeer koorts, kouderillingen, een abnormale plasdrang, vaak moeten plassen 's nachts, pijn, irritatie of een branderig gevoel bij het plassen, pijn tussen de aars en de balzak, pijn laag in de rug, pijn bij de zaaduitstorting, enz. 

Wat is de oorzaak?

Acute bacteriële prostaatontstekingen komen vooral voor bij jonge mannen. Hoe de bacteriën in de prostaat terechtkomen, is nog niet opgehelderd. Acute bacteriële prostaatontstekingen lijken samen te hangen met recente blaasinfecties en er lijkt ook een hoger risico te zijn voor mannen met een vergrote prostaat.  Acute prostatitis is niet besmettelijk. Er is geen gevaar voor de seksuele partner. Meestal is de oorzaak een zeer veel voorkomende bacterie, zoals bv. Staphylococcus aureus, een bactierie die nagenoeg bij iedereen normaal op de huid voorkomt.

Chronische bacteriële ontstekingen van de prostaat komen minder vaak voor dan de acute, maar mannen met frequent terugkerende ontstekingen van de blaas en de urinewegen hebben zeer vaak een prostaat die chronisch ontstoken is door bacteriën.

Een mogelijke oorzaak van een chronische ontsteking zijn geïnfecteerde prostaatstenen. Nagenoeg alle mannen boven 40 jaar hebben prostaatstenen. Normaal zijn deze stenen niet besmet met bacteriën. Ze hinderen ook niet en zijn onschadelijk zolang ze in de prostaatklier blijven. Soms raken prostaatstenen echter besmet met ziektekiemen. Ze vormen dan een haard van waaruit de bacteriën telkens opnieuw kunnen uitzwerven en ontstekingen veroorzaken.

Welke klachten?

Bij een acute bacteriële prostaatontsteking voelt men zich erg ziek en koortsig, heeft men rillingen en pijn tussen de aars en de penis, laag in de rug of algemene spierpijn. De symptomen komen plots op en zijn vaak vrij ernstig. Nadien kan men ook een prikkende hinder voelen bij het plassen of wordt het plassen steeds moeilijker. Wanneer de arts de prostaat met de vinger controleert via de aars, voelt deze warm, plaatselijk harder en gezwollen aan. De aanraking van de prostaat door de arts is pijnlijk. Zowel in het prostaatvocht als in de urine vindt men een aanzienlijke hoeveelheid ziektekiemen. Via een laboratoriumonderzoek kan uitgemaakt worden om welke ziektekiemen het gaat en met welke antibiotica deze het best bestreden kunnen worden. Soms zwermt de infectie zich uit naar andere organen, zoals bv. de blaas, de bijballen, de nieren, enz. of wordt ze chronisch.

Mannen met chronische bacteriële prostaatontstekingen klagen vaak van een milde irritatie of prikkeling tijdens het plassen en soms van pijn in de penis, de balzak of tussen de balzak en de aars en aan de lage rug. Deze klachten kunnen wat heviger zijn tijdens acute opstoten, vooral wanneer de blaas ontstoken raakt.

Een mogelijke oorzaak van een chronische ontsteking zijn geïnfecteerde prostaatstenen. Nagenoeg alle mannen boven 40 jaar hebben prostaatstenen. Normaal zijn deze stenen niet besmet met bacteriën. Ze hinderen ook niet en zijn onschadelijk zolang ze in de prostaatklier blijven. Soms raken prostaatstenen echter besmet met ziektekiemen. Ze vormen dan een haard van waaruit de bacteriën telkens opnieuw kunnen uitzwerven en ontstekingen veroorzaken.

Diagnose 

Een correcte diagnose is zeer belangrijk omdat alleen aan de hand daarvan bepaald kan worden welke behandeling het meeste kans op succes heeft. Het maakt immers een verschil waar de ziektekiemen zich bevinden (blaas, urinebuis of prostaat) en om welke ziektekiemen het gaat. Men moet immers een middel kunnen kiezen dat zowel de besmettende ziektekiem kan doden als kan doordringen tot op de plaats waar deze ziektekiem zich bevindt.
Bij nagenoeg alle mannen met een bacteriële ontsteking zijn immers ook de blaas en de andere urinewegen besmet of ontstoken door dezelfde ziektekiemen.

Behandeling

Een acute prostaatontsteking wordt behandeld met antibiotica. De belangrijkste klachten verdwijnen snel, maar de behandeling moet minstens 30 dagen en meestal langer worden verdergezet om te vermijden dat de ontsteking chronisch zou worden.

Indien men erg veel last heeft van de infectie, zal de arts ook een lichte pijnstiller voorschrijven. Zolang men zich ziek en moe voelt, kan men het best rustig aan doen. Het is ook belangrijk dat men voldoende drinkt, minstens 2 liter per dag.

De chronische ontsteking wordt behandeld met antibiotica. De meeste antibiotica dringen echter niet of slechts zeer slecht door tot in het prostaatvocht. De behandeling is dus alleen mogelijk met enkele specifieke antibiotica en ze duurt ongeveer 30 dagen. Nadien moet men zeer geregeld op controle vermits er vaak heropstoten zijn, soms zelfs maanden na de behandeling.

Wanneer de behandeling met antibiotica geen succes oplevert, kan er overgestapt worden naar andere geneesmiddelen. De behandeling moet lang aangehouden worden.

De meest radicale stap is het chirurgisch wegnemen van de chronisch ontstoken prostaat. Deze ingreep wordt slechts uiterst zelden uitgevoerd omdat hij aanzienlijke nadelen inhoudt. Er is immers een zeer hoog risico op het ontstaan van erectiestoornissen en van urine-incontinentie.

Onze Klinieken

Andros Nieuwsbrief

Wilt u snel en discreet testen of u wellicht last heeft van erectieproblemen? Doe dan de ANDROS Erectietest.

Klik hier